Dana 1. septembra 2026. naučnici koji rade na detektoru tamne materije LUX-ZEPLIN (LZ) saopštili su da su registrovali događaj. Odnosno interakciju čestica, za koju trenutno nemaju objašnjenje.
Tim iz Južne Dakote u SAD naveo je da taj signal podsjeća na ono što bi, prema postojećim teorijama. Mogla da proizvede čestica tamne materije prilikom sudara s tečnim ksenonom. Materijalom koji se koristi u detektorima za potragu za tamnom materijom.
Istraživači nisu otišli toliko daleko!?
Ipak, istraživači nisu otišli toliko daleko da bi tvrdili da su otkrili ili dokazali postojanje tamne materije.
Pojam „tamna materija“ uveo je fizičar Fric Cviki još 1933. godine. I to kako bi objasnio zašto se galaksije kreću brže nego što bi trebalo prema količini vidljive materije. Vijest o eksperimentu LUX-ZEPLIN pojavila se svega nekoliko dana nakon izlaska druge sezone serije „Dark Matter“. I onda je izraz „tamna materija“ ponovo dospio u centar pažnje javnosti.
Tamna materija se često opisuje kao „nevidljiva materija“. Preciznije bi, međutim, bilo reći da je „prozirna“. Naime, ona ne emituje svjetlost i ne odbija je, zbog čega nikada nije direktno posmatrana.
Ipak, njeno prisustvo može da se otkrije preko gravitacionog dejstva koje vrši na zvijezde, galaksije i druge objekte u svemiru. Zato se smatra da tamna materija postoji, iako je ne možemo vidjeti.
U grubim crtama, jeste.
Obična materija, sve ono od čega su sačinjeni ljudi, planete, zvijezde i galaksije, čini svega oko pet odsto svemira.
Tamna materija čini približno 27 odsto. Preostalih oko 68 odsto otpada na tamnu energiju, zasebnu pojavu koja je povezana s ubrzanim širenjem svemira.
Zajedno, tamna materija i tamna energija čine oko 95 odsto ukupnog sadržaja svemira.
Ponekad se pominje i brojka od 85 odsto. Ona se odnosi samo na udio tamne materije u ukupnoj količini materije.
hype2usa.com S.S.
